-
Ağu 20
ANLAŞMALI BOŞANMADAN SONRA NAFAKA TALEBİ
Evliliklerin anlaşmalı boşanma ile sona erdirilmesi sonrasında, taraflar yeniden talepte bulunabilmekte, talep sonucunda tazminat, nafaka, velayet konularına ilişkin yeni uyuşmazlıklar ortaya çıkabilmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu anlaşmalı boşanan taraflardan birinin yoksulluk nafakası talebinde bulunması sonucunda bu hususu değerlendirmiş hem yoksulluk hem iştirak nafakasına ilişkin tespitlerde bulunmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2012/836 E. 2013/306 K. 06.03.2013 tarihli kararında: “Hukuk Genel Kurulu’nun çoğunluğunca, tarafların boşanma sırasında nihai olarak anlaştıklarını bildirdikleri ve nafaka isteğinden feragat edildiği, davacının bu beyanında açıkça yoksulluk nafakasından söz edilmemiş ise de kendisini bağlayacağı, anlaşmalı boşanmanın kesinleşmesi ile istenebilecek tek nafakanın çocuklar için iştirak nafakası olduğu somut olayda, davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünden bahisle nafaka isteyemeyeceği, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu benimsenmiş ve bu nedenle direnme kararının onanması gerekmiştir. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.03.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.” Denmektedir. İlgili kararda, açıkça feragat edilmemiş olsa dahi boşanma sonrasında yoksulluk nafakası talep edilemeyeceği (yoksulluğa düşen eşe ödenen nafaka), iştirak nafakasının ise (çocuklara ödenen nafaka) istenebileceği tespiti yapılmıştır. Yargıtay açık bir feragat beyanı aramadığı gibi, yoksulluk nafakası hususunda herhangi bir istisnaya da yer vermemiştir. Yargıtay kararı çoğunluk kararıyla verilmiş olup; tartışmalı bir karardır. Nafaka yükümlüsü olacak eş bakımından hukuk güvenliğini sağlaması ve eşi sürekli bir nafaka tehdidinden koruması bakımından isabetli görülebilecek karar, yoksulluk nafakasının boşanma sonrasına ilişkin bir nafaka türü olması bakımından ise tartışmalıdır.
Continue reading -
Ağu 19
BOŞANMA DAVALARINDA TANIK DELİLİ!
Boşanma davalarında, tarafların özel yaşamına dair birçok ayrıntı tartışılmaktadır. Bu davalarda yaşanan olayların ispatı büyük önem taşımaktadır. Boşanmaya esas olan olaylar çoğunlukla kişilerin ev yaşamında ve özel hayatlarında gerçekleşir. Bu durum yaşanan olayların ispatını zorlaştırır. İnternet yazışmaları, hastane raporları, kredi kartı ekstreleri vb. sair somut delillerin olmadığı ya da var olan delillerin desteklenmesi gerektiği durumlarda “tanık delili”ne başvurulur. Eşler arasında yaşananlara doğrudan şahit olan kişilerin beyanları bu hususta önem arz etmektedir. Boşanma davasında, davaya konu olan olaylara doğrudan şahit olan ve tarafsız olduğu düşünülen kişilerin seçilmesi önemlidir. Tanıklar mahkeme huzurunda doğrudan şahit oldukları olayları net bir biçimde anlatmalı ve aktarmalıdır. Başkaca somut bir delil bulunmayan ve tanık delilinin de güçsüz olduğu boşanma davaları taraflar açısından olumsuz sonuçlanabilmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2013/69 E. 2013/1427 K. 02.10.2013 tarihli kararında tanık beyanlarını yetersiz görmüş ve yerel mahkemece verilen boşanmanın kabulü yönündeki kararı bozmuştur: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2013/69 E. 2013/1427 K. 02.10.2013 Tarihli Kararı: “Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ortak hayatı sürdürmelerinin eşlerden beklenmeyecek derecede evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının tanık anlatımları ile ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece dinlenen davacı tanıkları arasında somut anlatımda bulunan B. S. ifadesinde; “Onur benim arkadaşımdır. Düğünlerine gelemedim ancak düğünden 2-3 ay sonra eşim ile birlikte evlerini ziyarete geldik. Evlerinde kalmayı da düşünüyorduk. Eve geldiğimde Onur’un mutsuz olduğunu gördüm. Bir ara davalı mutfaktayken Onur da yanına gitti. Bir homurdanma sesi ve onunla birlikte bir tabağın kırılma sesini duyunca mutfağa doğru yöneldim, lavabonun yerini sordum, bu arada davalının Onur’a hitaben ‘bıktım senin misafirlerinden Allah belanı versin’ şeklinde hitap ettiğini duydum, bunun üzerine yarım saat kadar oturduktan sonra kalkıp gittik…” şeklinde anlatımda bulunmuş; tanık olarak dinlenen davacının annesi, yaşanan olayları oğlunun kendisine anlattığını, “kendisinin iki taraf arasında yaşanan olaylara şahit olmadığını” beyan etmiş, diğer davalı tanığı ise; “…evlerine bir kez gittiğimde evde gerginlik huzursuzluk olduğunu gördüm” şeklinde anlatımda bulunmuş olup davalı tanıkları da beyanlarında taraflar arasında herhangi bir tartışma ortamına şahit olmadıklarını ifade etmişlerdir. Bu itibarla, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle tanık B. S. tarafından anlatılan olaydan sonra evlilik birliğinin taraflarca devam ettirilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.”
Continue reading -
Ağu 19
BAŞKASINA AİT KİMLİK VEYA KİMLİK BİLGİLERİNİ KULLANMA SUÇU
Kendisi hakkında herhangi bir suç nedeniyle ceza yargılaması yapılmasından (soruşturma ya da kovuşturma) endişe eden kimseler, gerçek kimliklerini gizlemek suretiyle başkasına ait kimlik bilgilerini kullanabilmektedir. Önemle belirtmek gerekir ki; başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma halinde, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu oluşmadığı gibi Kabahatler Kanunu’nda düzenlenen kimlik bildirmeme eylemi de oluşmaz. Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma halinde, TCK 268. maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur. TCK 268. Maddesi’nde: “ İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır.” hükmü yer almaktadır. BAŞKASINA AİT KİMLİK VEYA KİMLİK BİLGİLERİNİ KULLANMA HALİNDE RESMİ BELGENİN DÜZENLENMESİNDE YALAN BEYAN SUÇU OLUŞMAMASI Resmi belge, kişinin beyanı üzerine düzenlenmiş ve düzenlenen resmi belge bu beyanın doğruluğunu ispat edici güce sahipse resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu (TCK 206) oluşacaktır. Diğer yandan resmi belgenin bu niteliği kazanması için, görevli memurun kişinin verdiği bilgileri denetlemesi gerekli ise resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu oluşmayacaktır. BAŞKASINA AİT KİMLİK VEYA KİMLİK BİLGİLERİNİ KULLANMA HALİNDE KİMLİK BİLDİRMEME KABAHATİNİN OLUŞMAMASI Kamu görevlileri görevleri gereği yasalara uygun biçimde kimlik bilgilerini isteyebilmektedirler. Kamu görevlisine yasaya aykırı biçimde kimlik bildirmeyen kişiler Kabahatler Kanunu’nun 40. Maddesi ile düzenlenen kimlik bildirmeme kabahatini işlemiş olur ve hakkında idari para cezasına hükmolunur. Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu’nun 17. maddesine göre polis kendisinin polis olduğunu belirleyen belgeyi gösterdikten sonra, suç işlenmesini önlemek ya da işlenmiş suçların faillerini ele geçirmek amacıyla kişilerden kimlik sorabilme hakkına sahiptir. Kanuna ve usule uygun biçimde kimlik sorulması esnasında herkes nüfus cüzdanı, pasaport ya da resmi bir belge göstermek suretiyle kimliğini ispatlamak zorundadır.
Continue reading -
Ağu 18
NİŞANLANMA
Nişanlanma, iki kişi tarafından evlenme niyetiyle karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanında bulunmaları, diğer bir deyişle karşılıklı evlenme vaadidir. Nişanlanma Aile Hukuku kapsamında bağımsız bir medeni hukuk sözleşmesidir. Nişanlanma ile ilgili hükümler Türk Medeni Kanunu’nun 118 ile 123. Maddeleri arasında düzenlenmektedir. Nişanlanma iki kişinin karşılıklı evlenme vaadinde bulunmasıyla gerçekleşir. Yalnızca bir tarafın evlenme vaadinde bulunmuş olması nişanlanma için yeterli değildir. Tarafların mutlaka karşılıklı ve birbirine uygun iradeleriyle evliliğe karar vermiş olmaları gerekmektedir. Nişanlanma hakkı kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardandır, temsilci aracılığıyla kullanılamaz. Küçük ve kısıtlılar bakımından ise kanuni temsilcilerinin rızası aranmaktadır. NİŞANLILIK İÇİN NİŞAN MERASİMİ GEREKLİ MİDİR? Nişanlanma için iki karşı cinsin birbirlerine karşılıklı evlenme vaadinde bulunmaları yeterlidir. Nişan merasimi nişanlanmanın kurucu unsurlarından değildir. Tarafların evlenmek niyetinde oldukları anlaşılıyorsa nişanlanma hukuken gerçekleşmiştir. Nişan merasiminin yapılmamış olmasının nişanlılık üzerinde herhangi bir etkisi yoktur. Günlük hayatta tarafların geleneklere uygun biçimde nişan merasimi yaptıkları görülmektedir. Yapılan merasim nişanlanmanın ispatında kolaylık sağlamakla birlikte, zorunlu bir unsur değildir. NİŞANLANMADAN DOĞAN HAKLAR VE YÜKÜMLÜLÜKLER Nişanlanma hukuki bir işlem olduğundan, hukuki sonuçları vardır. Nişanlanma sebebiyle, Sadakat yükümlülüğü Birbirlerinin sırlarını açıklamama yükümlülüğü Destekten yoksun kalma tazminatı ve Manevi tazminat hakkı Mal rejimi sözleşmesi yapma hakkı Tanıklık yapmaktan kaçınma hakkı Nişanlanma sürecinde, evlilik dışı bir çocuğun meydana gelmesi halinde, ”evlilik dışı çocuğun nesebinin düzeltilmesi” davası açma hakkı, Tanıklıktan kaçınma hakkı doğabilecektir. Belirtmek gerekir ki nişanlanmanın kusurlu olarak sonlandırılması da farklı hukuki sonuçlara ve tazminat sorumluluğuna neden olur.
Continue reading









Yorumlar